İtalyanların, pasta - spaghetti, Amerikalıların spaghetti - noodles - macaroni, İngilizlerin pasta - macaroni, Almanların teigwaren - spaetzli, Çinlilerin mein, Japonların udon adını verdikleri makarnanın kökenleri konusunda farklı fikirler üretilmiş olsa da, makarnanın tek bir kişi tarafından bulunmadığı ortak görüştür.

 

Makarnanın doğuş izlerine Etrüsk ve Roma başta olmak üzere, Arap ve Çin uygarlıkları gibi birkaç uygarlıkta birden rastlanabilir. Bazı Etrüsk mezarlarında makarna yapım aletleri bulunmuştur. Ev yapımı olan bu makarna, düz ve şeritler halinde kesilmiştir (bu daha sonra Romalılar tarafından lagana olarak adlandırılan bugünün lazanyasıdır). Romalı yazar Apicius’un M.S. 1. yüzyılda yazdığı De Re Coquinaia adlı kitapta bugünkü lazanyanın ilk tarifi yer alır. Keşif gezilerinden çok önce bile makarnanın İtalya’da kullanılıyor olması, Marco Polo’nun Çin’den getirdiği pek çok yeniliğin arasında makarnanın yer almadığını gösterir. Ancak makarnanın antik dönemlerden (M.Ö. 1700-1100) beri Çin’de de kullanıldığı bilinmektedir.

 

19. yüzyılın sonuyla 20. yüzyılın başı arasında, makarna üretim teknolojisi değişmeye başlamıştır. Makarna üretimi, yüzyıllardır elle yoğurulan hamurun kesilmesi ve yine elle şekillendirilen parçaların güneşte kurutulmasıyla gerçekleştiriliyordu. 1890’da, sadece Cenevre eyaletinde, 62’si Porto Manrizio yakınında yer alan, 222 makarna fabrikası bulunmaktaydı. Bu fabrikaların yıllık ortalama üretimi 100.000 kg’den fazla değildi. İnsanların ilk makarna fabrikası ile tanışmalarıyla Çin ve İtalyanlar’dan sonra makarna ABD’ye de girdi. İlk makarna fabrikası Brooklyn’de Fransız Antoine Zerge tarafından kuruldu. Makarna ABD’nin ardından İsveç, Almanya, İngiltere ve Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra da tüm dünya ülkelerine yayıldı.